جنبه‏گرايی (Aspect Orientation)

Aspect Oriented شايد يکی از قشنگترين بحثهای نسبتاً جديدی است که در حوزه مهندسی نرم‏افزار ارائه شده است. هر چند نمی‏توان در اينجا خيلی درباره آن صحبت کرد، ولی ذکر مثال ساده‏ای از آن خالی از لطف نيست.

اگر خيلی ساده بخواهم آن را توضيح دهم شايد بهتر است بگويم که در دنيای شیءگرايی، اشيا به صورت ايستا همديگر و محيطشان را می‏شناسند. يکی از عوامل تغيير نرم‏افزار تغيير اين ساختار ايستا مثلاً محيط است. می‏خواهيم با اين رويکرد کاری کنيم که اشيای نرم‏افزاری از محيطی که در آن استقرار می‏يابند، بی‏اطلاع باشند.

چون نتوانستم کد مثال را در اينجا قرار دهم، دو آدرس زير را از اينترنت پيدا کرده و در زير آورده‏ام.

Developing a Simple Aspect

Hello World (AspectJ) –

نکته: حتی اشيا هم دارند ياد می‏گيرند که جنبه داشته باشند.
گزيده:

“Oh yes, the past can hurt. But, you can either run from it or, learn from it.”

– from The Lion King