ف‌ا‌ر‌س‌ی

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

ای‌ا م‌ی‌ت‌وان‌ی‌د ای‌ن ع‌ب‌ارت را ب‌خ‌وان‌ی‌د. اگ‌ر ای‌ن ط‌‌‌ور اس‌ت، پ‌س م‌ی‌ت‌وان ه‌م‌واره ای‌ن گ‌ون‌ه ه‌م ن‌وش‌ت؟

ش‌اد ب‌اش‌ی‌د و ت‌ن‌درس‌ت.

گ‌زی‌ده:
چ‌ش‌م‌ه‌ا را ب‌ای‌د ش‌س‌ت، ط‌ور دی‌گ‌ر ب‌ای‌د دی‌د.

نظرات (3)

wave
  • شهروند دردمند

    24 بهمن 1390 در 00:00

    سلام
    حال شما چطور است؟ خوبيد؟
    مشتاق ديدار! خيلي دلم برايتان تنگ شده است
    و اما بعد …
    به نظرم امكان جدانويسي حروف در زبان انگليسي يك امكان كم‌نظير براي ساخت سرنام‌ها و ايجاد قدرت مانور بالا براي اين زبان پديد آورده است كه در زبانهايي همچون فارسي و عربي كه پيوسته هستند، شاهد نيستيم.
    اما اشكال اصلي اين گونه نوشتن در زبان فارسي به نظرم، مثله كردن و قطعه قطعه كردن پيكره‌ي كلمات به حروفي است كه زيبايي، رسايي و خوانايي اوليه را ندارند. اگر چه مي‌توان متن نوشته شده‌ي شما را خواند، اما دشواري خواندن اين متن مثل دشواري حركت با خودرو روي يك جاده‌ي خاكي پردست‌انداز است به نسبت يك اتوبان كه فقط با عبور چشم امكان خواندن كلمات پيوسته فراهم مي‌شود.
    حالا انگيزه‌ي اصلي شما را از اين گونه نوشتن نمي‌دانم ولي از علاقه‌ي شديدتان به نيم‌فاصله كاملاً آگاه هستم!
    موفق و پيروز باشيد
    با تقديم احترام و ارادت
    ——————————————
    محمدآقاي عزيزم، سلام
    خدا را شكر خوبم. اميدوارم شما و خانواده هم خوب باشيد.
    هميشه از خواندن وبلاگتان لذت مي‌برم، با وجودي كه با همه نظرات شما مؤافق نيستم، اما به سرسوزني شك در صداقت گفتار شما ندارم. چهره‌تان را تجسم مي‌كنم وقتي كه نوشته‌هاتان را مي‌خوانم، اين گونه بيشتر آنها را درك مي‌كنم.
    ماجرا از اين جا آغاز شد كه چند وقت پيش خدمت يكي از عزيزان و صاحبنظران هنرمند بودم. اين ايده را مطرح كردند. برايم جالب آمد. با خود فكر كردم كه اگر دگرگونه بنويسيم چه خواهد شد. چه به دست مي‌آوريم و چه از دست مي‌دهيم. چون در اين زمينه صاحب‌نظر نيستم، نتوانستم به جمع‌بندي برسم. از اين رو تصميم گرفتم با اين نوشته در وبلاگ نظر ساير دوستانم را جويا شوم.
    از اظهار نظر شما هم خيلي سپاسگزارم. اگر از ديد كارشناسي، اطلاع بيشتري به دست آورديد، لطفاً مرا هم مطلع فرماييد.
    در مورد نيم فاصله هم كه فرموده بوديد، كلي خنديدم. حق با شماست، اعتقاد دارم يا ننويسيم يا اگر مي‌نويسيم درست بنويسيم.
    به اميد ديدار
    انشاءالله هر چه زودتر، ديدارها تازه گردد.
    شاد باشيد و تندرست
    مهرداد

    پاسخ
  • سام ناصری

    26 بهمن 1390 در 00:00

    من که گوشی ویندوز فون 7 دارم دیگه در خوندن این نوع متن استاد شدم، بر اساس تجربه شخصی در مدت کوتاهی ماه هر کسی میتونه چشمش رو به این نوع نوشتن عادت بدهد.

    * ویندوز فون 7 متنهای فارسی رو مثل همین جمله گسسته نشان میده.

    ——————————
    سلام؛
    تجربه جالب توجهی بود.
    سپاسگزارم.
    مهرداد

    پاسخ
  • پویا

    27 بهمن 1390 در 00:00

    من رو یاد استفاده از روشهای توصیه شده در طراحی و برنامه نویسی که نقش رسم الخط رو دارند، در مقابل روشهای من درآوردی می اندازد، اجزا همان اجزای همیشگی هستند در اینجا حروف و در نرم افزار ساختار های زبان و المانهایی مثل کلاسها، این نوشته خوانده می شود ولی به سختی و آن طراحی شاید کار کند اما به سختی و در باب نگهداری اش هم قصه همین است

    پاسخ

برای خروج از جستجو کلید ESC را بفشارید