امروز ایمیلی از دانشکده دریافت کردم که نوشته بود قرار است نام دانشکده از “مهندسی برق و کامپیوتر” به “مهندسی برق و نرم افزار” تغییر پیدا کند.

The School is considering a proposal to change the name of the Department to “Electrical and Software Engineering” to recognize the strong growth of the Software Engineering programs.

برای گام نخست، حرکت مبارکی است؛ امیدوارم به زودی نام دانشکده به “مهندسی نرم افزار و برق” تغییر داده شود. 🙂 البته ایده‌آل این است که دانشکده “مهندسی نرم‌افزار” کلا مستقل گردد. امیدوارم تا پایان تحصیلم این اتفاق مهم روی دهد. 🙂 این‌ها برای شوخی و آمدن لبخند به لبان‌تان نوشتم. خیلی مهم نیست که اسم چه باشد، مهم رسم است! اما مهم‌ترین پیام این تغییر همان عبارت “strong growth” است که در متن ایمیل آمده است.

گزیده:
اگر شاعر می‌بودم احتمالا چنین شعری برای نرم‌افزار می‌گفتم؛ با اجازه استاد محمدرضا عبدالملکیان. جاهایی از شعر که تغییر یافته، پررنگ شده است.

من از دوردست ها آمده‌ام ،
از مزارع برنج،
از باغ‌های چایی،
و از سرزمینی که آسمانش تنها دو پیراهن دارد ;
روزها آبی می پوشد ٬
و شبها پیراهنی بلند
که تاب می خورد در رقص هزار و یک ستاره ی روشن . . .
…

باورم کن که نرم‌افزار در من طغیان یگانگی است ٬
و حماسه ی دوست داشتن،
من دیگر گونه دوست می دارم ٬
….

در چشم انداز هر کجای طبیعت
تو را می بینم !
در چشمه ، در رود
در دریا ، در گل
در درخت ، در جنگل
در دره ، در دشت
در کوه . . .

با اینهمه هنوز در تو حیرانم !
که تمامی عشقی در یک وجود ٬
و تمامی آرزویی در یک لباس . . .

Lex Fridman در سخنرانی خود در MIT به تاریخ 10 ژانویه 2020، از دیدگاه خود سه کتاب مطرح در زمینه‌ی یادگیری عمیق را به شرح زیر معرفی کرد.

• Deep Learning with Python, François Chollet, 2017, manning.com
• Deep Learning, Aaron Courville, Ian Goodfellow, and Yoshua Bengio, 2016, www.deeplearningbook.org
• Grokking Deep Learning, Andrew W. Trask, 2019, manning.com

Nearly 20 years after the publication of the first Scrum book, the product owner role is still riddled with misunderstandings. It’s not uncommon for me to meet someone who refers to her- or himself as a product owner, only to discover that the person owns a feature or the product details but not the entire product. Other times, I meet people who say they are product owners but who manage a whole product portfolio. This article helps you reflect on and improve the way the product owner role is applied at your workplace. It describes six common types of “product” owners. It shows how the roles differ and relate to each other, and it explains how you can effectively apply them.

Read more on the Roman Pichler site: Six Types of Product Owners

سایت Keras.io به تازگی تغییر کرده است و حاوی مطالب جدید و هدفمندی شده است. بخش نمونه کدها (Code Example) هم بسیار جالب است.

به عنوان بخشی از وظایف دانشگاه باید دست‌یار آموزشی یا TA یا Teacher Assistant باشیم. کار تی‌ای، حضور در آزمایشگاه‌ و تصحیح تمرین‌ها است. در آزمایشگاه یا به اصطلاح لب (Lab)، دانشجویان تمرین‌ها را انجام می‌دهند و شما به عنوان تی‌ای باید اشکالات آنها را رفع کنید و به سوالات آنها پاسخ بدهید. یک نوع پشتیبانی دانشجویان برای یادگیری و انجام تمرین‌هایی است که استاد به آنها محول کرده است.

طی دو ترم اخیر، تی‌ای دو درس مرتبط با پایتون بودم، یکی “مبانی برنامه‌نویسی برای مهندسان داده” و یکی هم “مهندسی دیجیتال دو” بود که آقای دکتر ایو پوچارد (Yves Pauchard) تدریس می‌کردند. دکتر پوچارد که به رسم اینجا، ایو صدایش می‌زنیم، سوییسی هستند ولی مدرک کارشناسی ارشد و دکترایش را از دانشگاه گرفته‌اند. الان هم مدرس (Instructor) هستند و به تازگی تدریس را شروع کرده‌اند. حضور در کلاس درس برای تی‌ای‌ها اجباری نیست، ولی من هم از سر علاقه و هم برای آشنایی با فضای کلاس‌ها، رورش تدریس و ارتباط استاد-دانشجو در اینجا تقریبا در همه‌ی جلسه‌های کلاس حضور پیدا کردم. همکاری با ایشان به ویژه در ترم دوم بسیار آموزنده بود، چه از نظر اخلاقی و چه از نظر حرفه‌ای. در این نوشته می‌خواهم به بخش کوتاهی از آن اشاره کنم.

چون درس، درس تقریبا جدیدی است و مرجع شناخته‌شده‌ای ندارد، ایو از ابتدای کلاس، مطالب هر جلسه را در یک فایل پی‌دی‌اف می‌نوشت و همان را در اختیار دانشجویان قرار می‌داد. بعد از هر جلسه هم مطالب نوشته‌شده را ویرایش می‌کرد. فصل به فصل بر اساس کلاس، مطالب نوشته می‌‌شد. حتی بخش‌هایی که روی تابلو درس داده می‌شد، به صورت عکس به متن اضافه می‌شد. فصل اول: مقدمه‌ای بر پایتون، فصل دوم: مقدمه‌ای بر لینوکس، فصل سوم: گیت، فصل چهارم: سی ال آی، فصل پنج: جی یو آی، فصل ششم: برنامه‌های تحت وب.

در پایان آن چه باقی ماند، یک کتابچه 78 صفحه‌ای است با نام “From Scripts to Applications with Python” نوشته‌ی ایو پوچارد بود.

آن چه آموختم این بود که اگر چنین سبکی را در دوره‌هایم در پیش گرفته بودم، الان کتاب‌چه‌های زیادی وجود داشت که می‌توانستم آن را در اختیار علاقه‌مندان قرار بدهم، بدون آن که نگران فراموش شدن آنها باشم.

به لطف تکنولوژی (اینترنت، موبایل، نرم افزار پیام‌رسان) و به کمک حنیف و علیرضا، امروز موفق شدم از راه دور، روز معلم را به آقای داوری تبریک بگویم و حدود چهل دقیقه‌ای به اتفاق احمد با ایشان صحبت کنیم.
بی‌خبر از آقای داوری و برای این که ایشان را شگفت‌زده کنیم، زحمت آماده‌سازی ابزارها را حنیف و علیرضا تقبل کردند. از هر دو آنها سپاسگزارم. به علیرضا گفتم وقتی بابا بفهمند که دور از چشم ایشان داشتیم چه کار می‌کردیم، سه نمره از نمره انضباط‌مان کم خواهد کرد. 🙂 (به یاد مدرسه که کارهایی را دور از چشم معلم و مدیر انجام می‌دادیم)
با احمد آقا، رفیق شفیق، هم قبلا هماهنگ کرده بود و او که در راه خانه بودند، خیلی سریع به ما ملحق شدند؛ با آقای داوری کلی حرف زدیم و خندیدیم.

چقدر خوشحالم. سال‌های پیش تلفنی با ایشان صحبت می‌کردم و فکر می‌کردم امسال این سعادت از من گرفته شده.
برای انسانی که عمرش را برای آینده بچه‌هایی مثل احمد و من گذاشت که هیچ نسبتی با وی نداشتند، این کمترین کاری است که می‌توانیم انجام بدهیم. او نیز می‌توانست فقط “وظیفه‌”اش را انجام بدهد، ولی به جای آن، کاری کرد کارستان.

پ.ن.
ای (e) حرفی است که در ابتدای کلمات استفاده می‌کنیم تا ماهیت دیجیتالی آن را نشان دهیم مثل ای-میل (e-mail). ای-تبریک هم به معنای تبریک دیجیتالی است.