این روزهای پایانی ترم که باید تمرین و پروژه‌ی درس‌ را تحویل بدهم، با خودم فکر می‌کردم که از چه ابزاری برای تحویل مستندات استفاده کنم.

فضای کاری قبلی من به گونه‌ای بود که مجموعه از ابزارهای خانواده مایکروسافت آفیس به ویژه وان‌نت، ورد و پاورپوینت در جعبه‌ ابزار کاری‌ام نقش پررنگی بازی می‌کرد. اما از وقتی که دوباره به سر کلاس برگشته‌ام و فضای کاری‌ام بسیار متفاوت از قبل شده است، این جعبه‌ ابزار هم باید دچار تغییرات اساسی می‌شد.

به باور من برنامه‌نویسی هم از نظر چارچوب فکری، توانایی‌ها و ابزارهای دم‌دست بسیار متفاوت با کارهای قبلی‌ام است. در نتیجه در این مدت تلاشم این بوده که ابتدا مدل درستی از آینده تصور کنم و بر اساس آن جعبه‌ ابزارم را کامل نمایم.

اهمیت ابزار و جعبه ابزار شخصی برای من با این جمله آقای جعفری (روح‌شان شاد) گره خورده است که همیشه وقتی موقع تعمیر و نصب وسایل خانه یا ماشین می‌گفت نود درصد کار ، داشتن ابزار مناسب است!

سرتان را درد نیاورم، به دلایل متعددی تصمیم گرفتم کل مستندات پروژه و تمرین‌ها را به کمک گیت‌هاب (GitHub)، وی اس کد (Visual Studio Code) و امکانات مارک‌دان(Markdown) آماده کنم. انجام آن کار سختی نبود چرا که ماه‌هاست تمام یادداشت‌هایم به جای وان‌نت (One Note) یا ورد (Word) به وی‌اس‌کد منتقل شده بود. دردسر راست به چپ و فارسی‌نویسی که معمولا در این ابزارها آزاردهنده است، این بار وجود نداشت.

حالا دنبال این هستم که ببینم افراد خبره در این حوزه از چه ابزارهایی در جعبه ابزار خود استفاده می‌کنند. موضوعی که متوجه شدم این بود که مجموعه‌ای از ابزارها وجود دارد که برای تهیه ارائه (Presentation) از روی مارک‌دان می‌توان از آنها استفاده کرد.

شما به عنوان یک کارشناس، جعبه ابزار شما شامل چه ابزارهایی است؟ خوشحال می‌شوم با من و سایر خوانندگان در میان بگذارید.

درباره‌ی مارک‌دان:

John Gruber created the Markdown language in 2004 in collaboration with Aaron Swartz on the syntax,[2][3] with the goal of enabling people “to write using an easy-to-read and easy-to-write plain text format, optionally convert it to structurally valid XHTML (or HTML)“. Its key design goal is readability – that the language be readable as-is, without looking like it has been marked up with tags or formatting instructions [wikipedia.org]

پیشنهادات: (از همه عزیزان سپاسگزارم که تجربه‌ی خود را با ما در میان می‌گذارند)

مهدی: من از Graphviz استفاده می‌کنم و از PlantUML زمانی که نیاز به ترسیم دیاگرامهای UML داشته باشم.

خانم قبادی: جعبه ابزار من شامل: Visual Paradigm ،Word برای ترسیم فرآیندها و Axure RP برای تهیه prototype است. یکی از دوستانم برای تهیه prototype از moqups استفاده می‌کنند نمونه کارشون رو دیدم جالب بود.

بهار آمد و دانم که چون بهار آید
اگر یکی است غم عاشقی هزار شود
اگرچه هست به هر موسمی مرا غم عشق
ولی فزون غم عشق ام به نو بهار شود

بی‌بالان، بیست فروردین، هزار و سی‌صد و نود و نه،
عکس از داداش مظاهر

Reference: LinkedIn, Dr. Faezeh Eshragh on LinkedIn

If there’s one lesson I would like the next generation of developers to learn, it is to spend less time doing hard things and more time making hard things easy. Customers benefit from the former. Customers and peers and we ourselves benefit from the latter.

Kent Beck

بیش از دو هفته است که به دلیل همه‌گیر شدن ویروس کورونا (کووید-19)، کلاس‌ها و جلسه‌های حضوری دانشگاه تعطیل شده است و باید از خانه درس و تحقیق را انجام بدهیم. شرایط زندگی، جدید، عجیب و کاملا دشوار است.

مرز شب و روز از یک طرف و مرز کار دانشگاه و زندگی از طرف دیگر، کاملا برداشته شده است. مغز من که تازه داشت یاد می‌گرفت آخر هفته پنج‌شنبه و جمعه نیست و اولین روز هفته هم شنبه نیست، با این اتفاق کاملا ری‌استارت شد!

تا قبل از اعلام قرنطینه در اینجا، وقتی با خانواده و دوستانم در ایران صحبت می‌کردم به ویژه داداش مظاهر، می‌گفتم که رعایت کنید و بیرون نروید. حالا که خودمان در همان شرایط قرار گرفتیم، برای من قابل لمس است که خانه ماندن و بیرون نرفتن چقدر دشوار است. این جمله کاملا درست است که تا وقتی خودتان شرایطی را تجربه نکرده باشید، نمی‌توانید حس و حال افرادی را که در آن شرایط هستند، به درستی درک کنید.

دو هفته پیش، پنج‌شنبه شب اعلام کردند که جمعه کلاس تعطیل است. شنبه و یکشنبه هم که دانشگاه تعطیل بود. یکشنبه ایمیلی دریافت کردیم که دوشنبه کلاس‌ها تعطیل است. از سه‌شنبه همه‌ی کلاس‌ها و جلسه‌ها آنلاین شد.سرعت عمل مدیران دانشگاه قابل تحسین بود.

کلاس‌ها و جلسه‌های آنلاین هم حال و هوای خودش را دارد. هفته پیش کلاس داشتیم و استاد مشغول صحبت بود که یک‌دفعه صدایی بچه‌ای را شنیدیم و بعد دیدیم که همسر استاد دوان دوان بچه‌ی کوچک‌شان را بغل کرده از اتاق خارج می‌کند. 🙂

یکی از دوستان‌مان که پسر کوچکی دارد می‌گفت که پسر چهارساله‌ام یک پای ثابت جلسه‌های کاری من است و در همه‌ی جلسات من حضور فعال دارد 🙂

از دیدگاه من، یکی از مهم‌ترین دلایلی که باعث شد این طرح قابل انجام باشد، زیرساخت اینترنت اینجاست. اگر اینترنت نبود، این کار شدنی نبود. یکی از آن دست امکاناتی که در ایران از آن بی‌بهره بودیم. یادمان رفته بود که زیرساخت اینترنت مثل زیرساخت حمل و نقل، نقش حیاتی در زندگی دارد و می‌تواند در موقع بحران به کمک ما بیاید.

امیدوارم که هر چه زودتر این بحران جهانی تمام شود و همه در آرامش و آسایش باشند.

Creating a model for machine learning projects is like this: In the morning, you think you will solve the problem with the four basic mathematical operations, and at night you will come to a long list of must-read topics that the simplest one may include multiple integrals.