در استفاده از متدولوژي و فرايند هميشه بايد به ياد داشت كه متدولوژي هدف نيست، همان طور كه تكنولوژي نيست.
هدف، مؤفقیت پروژه است. متدولوژي ابزاري است براي رسيدن به اين هدف مهم. يكي از كاربريهاي متدولوژي، كاهش ريسك پروژه است.
با اين مقدمه به موضوع اصلي اين نوشته ميپردازيم كه به بررسي يكي از دلايل فربهشدن متدولوژي در بعضي از پروژههاست.
وقتي كارفرما به استخدام ناظر و مشاور مبادرت ميورزد، ناگفته خود پيداست كه كاهش ريسكهاي پروژه و تسهيل پروژه را دنبال ميكند.
اگر ناظر و مشاور كارفرما به هر دليلي به حوزه مسأله (Domain) موضوع پروژه وقوف لازم و کافی نداشته باشند، مسير پروژه را به سمتي سوق خواهند داد كه مجري ملزم به توليد محصولات كاري يا فراوردههايي در پروژه ميشود كه تنها ريسك ناآشنايي مشاور و ناظر را نسبت به حوزه مسأله كاهش دهد و نه نيازها و ريسكهاي واقعي پروژه را. اينجاست كه متدولوژي انجام پروژه فربهتر از نياز پروژه خواهد گرديد.
گزيده:
پروانه گاهي فراموش ميكند زماني كرم بوده است. «اسپانيولي»

کامران
1 آبان 1390 در 00:00سلام استاد
چه اصطلاح قشنگی : فربه تر از متدولوژی بی اختیار به یاد کتاب فربه تر از ایدئولوژی افتادم 🙂