قوانين بسيار زبادي حاكي از آن هستند كه موضوعات طبيعت مقادير ثابتي دارند و از شكلي به شكل ديگر تبديل ميشوند.
– قانون بقاي ماده و انرژي
– قانون P * V / T= Cte
– قانون بقاي پروژه در دانشگاه 
– قانون بقاي دمپايي در خوابگاه
Matt Quail در نوشتهاي با نام “قانون اول Matt در پیچیدگی نرمافزار” بحث جالبي را مطرح ميكند. اين نكته كه “پيچيدگي مسئله مقدار ثابتي است” و ميتوانآن را مخفي كرد ولي هنوز وجود دارد. تجرید تنها كمك ميكند كه پيچيدگي را به جايي منتقل كنيد كه مديريت و كنترل آن آسانتر است. (تفرقه بنداز و حكومت كن).
هر چند با اين قانون كاملاً مؤافقم ولي اين مطلب، موضوع جديدي نيست.نگاهي به تاريخچه مهندسي نرمافزارمؤيد اين تلاش است. تلاش براي مقابله با پيچيدگي روزافزون مسائلي كه در حوزه نرمافزار با آن مواجه هستيم. اصلاً مهندسي نرمافزار زاييده بحران توليد نرمافزار است كه خود معلول افزايش پيچيدگي حوزه مسئله و حوزه راه حل است.
حركت به سمت تجريدهاي سطح بالاتر در حوزه راه حل (Solution Domain) – مانند زبانهاي خاص حوزه مسئله DSL يا چارچوبهايي مانند J2ee, .NET – در همين راستا هستند.
اما فراموش نكنيد: انسانها اكثراً در حال حل مسائلي هستند كه خود آنها را به وجود آوردهاند. 
