متن زیر را دوست خوبم آرش در یکی از نامههايش فرستاده است. براي خودم جالب بود. اميدوارم براي شما نيز چنان باشد.
«ما امروزه خانههای بزرگتر اما خانوادههای کوچکتر داريم؛ راحتی بيشتر اما زمان کمتر.مدارک تحصيلی بالاتر اما درک عمومی پايينتر ؛ آگاهی بيشتر اما قدرت تشخيص کمتر داريم
متخصصان بيشتر اما مشکلات نيز بيشتر؛ داروهای بيشتر اما سلامتی کمتر
بدون ملاحظه ايام را میگذرانيم، خيلی کم میخنديم، خيلی تند رانندگی میکنيم، خيلی زود عصبانی میشويم، تا ديروقت بيدار میمانيم، خيلی خسته از خواب برمیخيزيم، خيلی کم مطالعه میکنيم، اغلب اوقات تلويزيون نگاه میکنيم و خيلی بندرت دعا میکنيم
چندين برابر مايملک داريم اما ارزشهايمان کمتر شده است. خيلی زياد صحبت ميکنيم، به اندازه کافی دوست نميداريم و خيلی زياد دروغ میگوييم
زندگی ساختن را ياد گرفتهايم اما نه زندگی کردن را ؛ تنها به زندگی سالهای عمر را افزودهايم و نه زندگی را به سالهای عمرمان
ما ساختمانهای بلندتر داريم اما طبع کوتاهتر، بزرگراههای پهنتر اما ديدگاههای باريکتر
بيشتر خرج میکنيم اما کمتر داريم، بيشتر میخريم اما کمتر لذت میبريم
ما تا ماه رفته و برگشتهايم اما قادر نيستيم برای ملاقات همسايه جديدمان از يک سوی خيابان به آن سو برويم
فضا بيرون را فتح کردهايم اما نه فضا درون را، ما اتم را شکافتهايم اما نه تعصب خود را
بيشتر مينويسيم اما کمتر ياد ميگيريم، بيشتر برنامه ميريزيم اما کمتر به انجام ميرسانيم
عجله کردن را آموختهايم و نه صبر کردن، درآمدهای بالاتری داريم اما اصول اخلاقی پايينتر
کامپيوترهای بيشتری ميسازيم تا اطلاعات بيشتری نگهداری کنيم، تا رونوشتهای بيشتری توليد کنيم، اما ارتباطات کمتری داريم. ما کميت بيشتر اما کيفيت کمتری داريم
اکنون زمان غذاهای آماده اما دير هضم است، مردان بلند قامت اما شخصيتهای پست، سودهای کلان اما روابط سطحی
فرصت بيشتر اما تفريح کمتر، تنوع غذای بيشتر اما تغذيه ناسالمتر؛ درآمد بيشتر اما طلاق بيشتر؛ منازل رويايی اما خانوادههای از هم پاشيده
بدين دليل است که پيشنهاد ميکنم از امروز شما هيچ چيز را برای موقعيتهای خاص نگذاريد، زيرا هر روز زندگی يک موقعيت خاص است
در جستجو دانش باشيد، بيشتر بخوانيد، در ايوان بنشينيد و منظره را تحسين کنيد بدون آنکه توجهی به نيازهايتان داشته باشيد
زمان بيشتری را با خانواده و دوستانتان بگذرانيد، غذای مورد علاقهتان را بخوريد و جاهايی را که دوست داريد ببينيد
زندگی فقط حفظ بقاء نيست، بلکه زنجيرهای ازلحظه های لذتبخش است
از جام کريستال خود استفاده کنيد، بهترين عطرتان را برای روز مبادا نگه نداريد و هر لحظه که دوست داريد از آن استفاده کنيد
عباراتی مانند ‘يکی از اين روزها’ و ‘روزی’ را از فرهنگ لغت خود خارج کنيد. بياييد نامهای را که قصد داشتيم ‘يکی از اين روزها’ بنويسيم همين امروز بنويسيم
بياييد به خانواده و دوستانمان بگوييم که چقدر آنها را دوست داريم. هيچ چيزی را که ميتواند به خنده و شادی شما بيفزايد به تاُخير نيندازيد
هر روز، هر ساعت و هر دقيقه خاص است و شما نميدانيد که شايد آن ميتواند آخرين لحظه باشد
اگر شما آنقدر گرفتاريد که وقت نداريد اين پيغام را برای کسانيکه دوست داريد بفرستيد، و به خودتان ميگوييد که ‘يکی از اين روزها’ آنرا خواهم فرستاد، فقط فکر کنيد … ‘يکی از اين روزها’ ممکن است شما اينجا نباشيد که آنرا بفرستيد!»
گزيده:
Whatever Happens just Relax and Manage to make a Smile, LIFE is not a Problem to be solved but a Gift to be enjoyed.

behnam
23 بهمن 1388 در 00:00واقعا عالی بود زبان از تحسین این نوشته کم میاره با اجازتون این مطلب رو با ذکر منبع تو وبلاگم قرار میدم