کتاب (2)

اگر بپرسيد كه طي چندين ماه اخير، بيشتر وقتتان را صرف چه كاري كرده‌ايد–به غير از انجام امور شغلي-، خواهم گفت: تدوين كتاب. آقاي گلدرات در مقدمه كتاب «هدف» نوشته است كه 13 ماه را به همراه يك نويسنده ماهر صرف نوشتن كتاب كرده است. در آن هنگام برايم غيرقابل باور بود. اما حالا بر اين باورم كه نوشتن كتابي به زيبايي كتاب «هدف»، زماني بيش از اين مدت نياز دارد.

ماه‌هاي اخير، كار تدوين كتاب مانند سياه‌چاله‌اي تمام وقتم را و البته وقت‌ آقاي شهبازيان را به طرف خود كشيده است. حتي زماني كه مشغول كاري هستم يا در وقت‌هاي بي‌كاري -مانند زماني كه سوار تاكسي هستم-، ناخودآگاه مطلبي به نظرم مي‌رسد كه فكر مي‌كنم مفيد است در كتاب باشد، آن را يادداشت مي‌كنم تا يادم نرود. به خاطر مشغله آقاي ايراف سعي كرديم كارهاي كمتري را به ايشان محول كنيم.

از 10 فصل كتاب، 4 فصل آن بازنگري شده و آماده بازنگري خارجي است. يك فصل نيز نياز به كمي تغييرات و تصحيح دارد. مطالب 3 فصل ديگر نيز نوشته شده و در صف بازنگري است. مطالب 2 فصل هنوز كامل نشده است.

اكنون زمان مناسبي است كه مذاكرات با ناشرها را شروع كنيم. اميدوارم كه مثل عارضه‌هاي مدل آبشاري (waterfall)، بي‌اطلاعي از روند چاپ و انتشار كتاب، موجب به هم ريختگي در برنامه‌ريزي و مطالب كتاب نگردد. همزمان صحبت‌هاي اوليه‌اي را براي جذب حمايت‌كننده مالي (اسپانسر) شروع كرده‌ايم ولي هنوز خيلي جدي نشده است.

با تمام دشواري‌هاي نوشتن كتاب، اعضاي تيم حس خوشايندي از اين كار دارند. از هر دوي آنها سپاسگزارم كه كمك كردند با وجود مشغله زيادم، تجربه‌ها و آموخته‌هايم را در چارچوبي مشخص و سازمان‌يافته مدون نمايم.

گزيده:

پيروزي آموزگار شايسته‌اي نيست. رابرت كيوساكي