سپاس و تشکر

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

۱- توضيحی بر الگوها
نوشته آقای بهروز بختياری با عنوان الگوها که تکميلی است بر نوشته پيشين وبلاگهم خواندنی است. از ايشان بابت حسن توجه‏شان سپاسگذارم.

۲- نوشته علی عزيز هم جالب است
وقتی من از رئیسم حقوق بخوام ناسازگارم
وقتی رئیس ار من کار میخواد حق داره

۳-از احسان عزيزم هم بسيار متشکرم که نوشته بودند “…در چند روز آینده در ادامه این موضوع حتماَ خواهم نوشت. ولی مشکلی که من اینجا می بینم این است که یا تو باید شروع کنی انگلیسی نوشتن و یا من شروع کنم فارسی نوشتن (:”.

احسان عزيزم، نه نوشتن انگليسی‏ام تعريفی دارد که بخواهم به زبان انگليسی بنويسم و نه علاقه‏ای به اين کار دارم. بسی رنج بردم در اين سال سی، عجم زنده کردم بدين پارسی.

۴- نيوشا خانم هم مطلب جالبی در مورد نوشته “ليوان آب و قلوه سنگها” داشتند که جالب بود: “….تشخیص ظاهری سنگ, شن و ریگ آسان است اما در عمل..!!” . من هم با ايشان کاملاً مؤافقم. اگر فرصت کرديد به وبلاگ جديد نيوشا هم سری بزنيد.

۵- خدمت حامد عزيز و آقای مهندس نوبر هم عرض کنم که در مورد MSF و RUP هم منابعی وجود دارند که اگر مجالی بود، معرفی خواهم کرد.

۶- آهنگ بسيار زيبایی که علی آقا در سايتشان گذاشته‏اند را حتماً گوش کنيد. زيباست.

۷- از نرگس خانم هم که مثل هميشه به بنده لطف دارند، تشکر می‏کنم و برايش در زندگی جديد آرزوی پيروزی و بهروزی دارم.

از همه عزيزانی که لطف دارند و سری به وبلاگ می‏زنند، صميمانه تشکر می‏کنم. اميدوارم بيشتر برایم يادداشت بگذارند تا از نظر و تجربه‏شان استفاده کنم.

گزيده:زندگي مانند دوچرخه سواري است. براي حفظ تعادل بايد حركت كرد. آلبرت انيشتين

نظرات (4)

wave
  • علی

    24 اردیبهشت 1386 در 00:00

    سلام
    ممنون از اظهار لطفتون
    موفق و موید باشید

    پاسخ
  • Navid

    28 اردیبهشت 1386 در 00:00

    سلام اقای مهرداد
    بالاخره امروز کشف کردم که بی بالان و سماموس کجاها هستن. بی بالان رفتم، سماموس هم به زودی می رم. خوشحال می شم بدونم شما فارغ التحصیل چه رشته ای هستین؟؟
    your sincerly
    Navid

    پاسخ
  • نيوشا

    29 اردیبهشت 1386 در 00:00

    با درود
    زندگي مثل دوچرخه سواري است. … . گاهي ناچاري از چرخ هاي كمكي استفاده كني تا به پيش بروي و گاهي بايد چرخ هاي كمكي را به اجبار برداري تا تندتر حركت كني… چيزي كه تغيير نمي كند اين است كه بايد آنقدر ركاب بزني كه هيچ گاه از حركت بازنماني..
    براي اولين بار كه اين جمله را خواندم 16 سال داشتم و در ادامه اين جمله، در دفتر خاطراتم مطلب بالا را اضافه كردم.. برايم جالب بود كه دوباره اين جمله را در سن 23 سالگي بخوانم…
    پاينده باشيد

    پاسخ
  • بالاتر از حد انتظار

    31 اردیبهشت 1386 در 00:00

    یوسف جان به سایتت سر زدم خیلی استفاده کردم . چند تا کلیپ تکستی !! برات می نویسم شاید جایی به درد خورد.قربونت. رضا

    مرد بزرگ بر خودش سخت می گیرد و مرد کوچک بر دیگران.

    خواندن بدون فکر کردن همچون خوردن بدون هضم کردن است.

    موفقیت نصیب افراد خواب آلود نمی شود.

    تجربه معلم سختگیری است اول امتحان می کند بعد درس می دهد.

    پاسخ

برای خروج از جستجو کلید ESC را بفشارید