جای همه شما خالی بود

بعد از حدود ۵ ماه به دیدن خانواده‏ام رفتم. برخلاف اخباری که در مورد راهها و وضعیت آب و هوا داده می‏شد، هواي شمال بسيار عالي بود. معمولاً در اين وقت از سال به ندرت پيش مي‏آيد كه شما چشمتان به جمال خورشيد روشن شود. به قول يكي از دوستان، در هر سال، دوازده ماه هوا باراني است و يك ماه هم آب چكه مي‏کند .علاوه بر آن كه روزها هوا آفتابي بود، شبها نيز آسمان، مهتابي بود. ديدن سماموس آن هم در اين فصل از سال كه پر از برف است، هم در شب و هم در روز فوق‏العاده شادي‏بخش است. جاي همه شما خالي.

تلاش فرهنگ‏دوستان و موسيقي‏دانان محلي براي حفظ هويت ديرينه‏شان را در قالب يك سي دي كه به مناسبتي آماده شده بود، ديدم و لذت بردم. استاد پوررضا و استاد وحدتي و ديگر بزرگاني كه هر يك خاطراتي از خود كه بيانگر هويتشان بود، بيان مي‏كردند. جالب است كه تقابل بين فرهنگها و تلاش براي حفظ فرهنگهاي بوميدر مقياسي كوچكتر و با فشار بيشتر در اين بين كاملاً قابل تمييز و نمود است.

يكي از بزرگان گفته: ملتي كه گذشته خود را نشناسد، آينده‏اي نخواهد داشت. براي خود من كه باعث شرمندگي است كه بگويم شناختي از پيشينه ايراني‏ام ندارم و مهم‏تراين كه از پيشينه گيلكي‏ام نيز نصيبي نبرده‏ام.

واقعاً جاي همه شما خالي