یکی از مهمترین مشکلاتی که در سازمانها وجود دارد، نحوه به اشتراکگذاری دانشی است که پرسنل سازمان اکتساب نموده و از آن برای انجام کارها استفاده مینمایند.
این معضل در سازمانهای تولید نرمافزار بسیار شدیدتر به چشم میآید. چرا که پرسنل و دانش آنها بزرگترین سرمایه شرکتهای نرمافزاری به حساب میآیند.
ابزارهایی هم مانند Confluence برای این کار تولید شدهاند. اما این ابزارها از آن جهت که جنبه رسمی پیدا کرده و محتوای آنها به عنوان مستندات رسمی تیم نرمافزاری تلقی میگردند باید ساختارمند باشند و تیم تولید،علاقه زیادی به آن پیدا نمیکند.
دوست خوبم، آقای مهندس مهدی امیری ایده جالبی در این زمینه دارد. ایشان اعتقاد دارد که استفاده از وبلاگ رسمی برای اعضای تیم به خصوص مدیران فنی، بسیار به حل این مشکل کمک خواهد کرد. این وبلاگها تنها محتوای فنی داشته و نویسنده در مورد زندگیاش و علاقهاش صحبت نخواهد کرد و تنها به بیان موضوعات فنی مرتبط با کار خود خواهد پرداخت. نکته مهم آن است که مالکیت وبلاگ با شرکت است و نه شخص.
ایشان در ادامه به وبلاگهای شرکت مایکروسافت به عنوان نمونه اشاره میکند که بعد از رفتن افراد از شرکت، وبلاگ بهروز نشده ولی محتوای آن کماکان در دسترس خواهد بود. هر وبلاگ متعلق به رهبر یکی از پروژههای شرکت است که موضوعات پروژه در وبلاگ به تفصیل شرح داده شده است. البته آقای امیری به جو و فضای فرهنگی به عنوان یک ریسک و تهدید برای پیادهکردن این ایده در شرکتهای ایرانی اشاره دارد.
این که این ایده میتواند برای هر نوع تولید و پروژهای به کار گرفته شود محل بحث و بررسی است ولی در هر صورت این ایده به نظرم بسیار جالب و مشکلگشابرای رفع برخی معضلاتی است که با آن مواجه هستیم.
گزیده: كاميابي خود را به داوري بنشين، از آن طريق كه بداني چه واگذاردهاي تا كاميابي را به دست آوري. دالایی لاما

