انتقاد سازنده

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

یکی از دوستان خوب و ناآشنا به نام “علی” یادداشتی را برایم گذاشتهو در آن نوشته‏اند:”قرار بود اول هر ماه نشریه منتشر بشه شما که دم از فرآیند و مدیریت و صد چیز دیگه صحبت می کنید حداقل خودتون به یکیش عمل کنید
به امید اینکه مردم ما به جای حرف زدن عمل کنند”

از دوست خوبم خيلي ممنون و متشكرم. حرف حق پاسخ ندارد.

اما چند نکته قابل عرض:

نكته اول:ما پس از انتشار نسخه اول متوجه شدیم که ارائه کاری با کیفیتی بهتر از قبل نمی‏تواند در زماني كمتر از دو ماهتحقق يابد و لذا در جلسه تصميم گرفتيم كه حداكثر بين ۴۵ روز تا دو ماه نسخه بعدي را آماده كنيم و اگر دقت فرموده باشيد من از زمان انتشار نسخه بعدي اصلاً صحبتي تا حالا نكرده‏‏ام. فراموش كردم كه اعلام كنم ما ماهانه نشريه را منتشر نخواهيم كرد.توجه داشته باشيد كه حتي اعلام نكردم كهتادو ماه ديگر شماره بعدي منتشر خواهد شد، چون نمي‏خواستم بد قول شويم.اين اشتباه خود من بود كه فراموش كردم خدمت دوستان عرض كنم كه نشريه ماهانه منتشر نخواهد شد. به همين خاطر از دوست خوبم (علي) و ساير دوستان عذرخواهي مي‏كنم.

نكته دوم: خواهش مناين است كه اشتباه من را با دوستان عزيزم در نشريه قسمت نفرماييد. دوستان خوبم در نشريه نه تنها كاملاً عملگرا هستند، بلكه بدون گفتنكلامي با علاقه و پشتكار كارها را به پيش مي‏برند. كاش شما هم تلاششان را از نزديك به نظاره مي‏نشستيد. كم‏لطفي است اگر اشتباه مرا با عزيزان قسمت كنيد.

نكته سوم: دوست عزيز و ناآشناي من! حتي اگر من اشتباهي مرتكب شدم لطفاً اشتباه مرا به كل “مردم ما” تعميم ندهيد.

به اميد ديدار و آشنايي بااين دوست خوب

جلسات نشريه شيءگرايي مدار

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

هر چند كه من نتوانستم در اين چند وقت مطالبي در مورد نشريه بنويسم، ولي به حول و قوه خداوند و همت بالاي دوستان خوبم، نشريه با جديت هر چه تمام‏تر به كارش ادامه مي‏دهد. ماحصل كاربالاتر از آني است كه در جلسه اول من و خانم مهندس بزرگيبا دوستان مطرح كرديم.

آقاي مهندس هادي عزيز كه هميشه (انتخاب با شما –الف: حاضر ب:هميشه حاضر ج:پيش فرض حاضر) هستند. آقاي مهندس هنرمند هم كه به دليل تغيير روزهاي برگزاري جلسه از شنبه به دوشنبه امكان حضور ندارند و صد البته هم در گروه مباحثه نشريه هم كاملاً چراغ خاموش حركت مي‏كنند (خبري از ايشان نيست).

تنها غايب جلسه هفته جاري، خود من بودم. اما از آن جا كه مطالب هر جلسه مدون وبراي همه اعضاء ارسال مي‏شود، در جريان جلسه قرار خواهم گرفت.

اعضاي بي‏بديل و كوشاي نشريه به قرار زير در جلسات حاضر بودند.

۱- خانم مهندس صبا بزرگي

۲- خانم مهندس نيوشا قريشي

۳- خانم مهندس حميده مطهريان

۴- آقاي مهندس عليرضا خيرخواه

دو هفته پيش نشريه يك مهمان ويژه داشت كه علي‏رغم مشغله كاري‏شان، افتخار داده در جلسه شركت كرده بودند. آقاي مهندس مهدي اميري، دوست عزيز، مهربان، با تجربه و با معلومات و مهم‏تر از همه از خيل بزرگان ديار سماموس.ما از وجودشان كمال بهره را برديم و در كنارشان به حل (تحليل و طراحي) مسئله‏اي كه خانم مهندس مطهريان آماده كرده بودند، پرداختيم و صد البته راهنمايي‏هايشان نيز بسيار جالب و راهگشا بود.

خبر خوب ديگر اين كه نشريه تا چند وقت ديگر منتشر خواهد شد و مفتخرم كه از طرف دوستانم عرض كنم با كيفيتي بسيار بهتر از شماره يك آن. در اين شماره بيش از شصت صفحه مطالب فني و به زبان فارسي به خوانندگان ارائه خواهد شد به همراه مثالهاي متنوع و حل شده.

يكي از دوستان به نام آقاي امير گنجي با ايميل فرموده‏اند كه در مورد جلسات نشريه برايشان توضيح بدهم كه هنوز فرصت اين كار را پيدا نكرده‏ام. از همين جا از ايشان عذرخواهي مي‏كنم.

جای همه شما خالی بود

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

بعد از حدود ۵ ماه به دیدن خانواده‏ام رفتم. برخلاف اخباری که در مورد راهها و وضعیت آب و هوا داده می‏شد، هواي شمال بسيار عالي بود. معمولاً در اين وقت از سال به ندرت پيش مي‏آيد كه شما چشمتان به جمال خورشيد روشن شود. به قول يكي از دوستان، در هر سال، دوازده ماه هوا باراني است و يك ماه هم آب چكه مي‏کند .علاوه بر آن كه روزها هوا آفتابي بود، شبها نيز آسمان، مهتابي بود. ديدن سماموس آن هم در اين فصل از سال كه پر از برف است، هم در شب و هم در روز فوق‏العاده شادي‏بخش است. جاي همه شما خالي.

تلاش فرهنگ‏دوستان و موسيقي‏دانان محلي براي حفظ هويت ديرينه‏شان را در قالب يك سي دي كه به مناسبتي آماده شده بود، ديدم و لذت بردم. استاد پوررضا و استاد وحدتي و ديگر بزرگاني كه هر يك خاطراتي از خود كه بيانگر هويتشان بود، بيان مي‏كردند. جالب است كه تقابل بين فرهنگها و تلاش براي حفظ فرهنگهاي بوميدر مقياسي كوچكتر و با فشار بيشتر در اين بين كاملاً قابل تمييز و نمود است.

يكي از بزرگان گفته: ملتي كه گذشته خود را نشناسد، آينده‏اي نخواهد داشت. براي خود من كه باعث شرمندگي است كه بگويم شناختي از پيشينه ايراني‏ام ندارم و مهم‏تراين كه از پيشينه گيلكي‏ام نيز نصيبي نبرده‏ام.

واقعاً جاي همه شما خالي

جایگاه ….!؟

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

داشتم وبلاگ رادمان را مطالعه می‏کردم كه به مطلب جالبي رسيدم. عين مطلب را در ادامه آورده‏ام.

“در همشهری امروز (27 آذر) خواندم که هیچ کدام -دقت کنید: هیچکدام- از دانشگاه های کشور در بین 2000 دانشگاه اول دنیا -دقت شود: دو هزار تای اول – وجود ندارد(*). مبارک است!
کاش به اندازه ای که جایگاه ایران در رنکینگ فیفا برایمان مهم است، به اندازه ای که تعداد مدال های بازیهای آسیایی دوحه مهم بود، به اندازه ای که جایگاهمان در صدر فهرست اخبار سیاسی دنیا مهم بود، فکری هم به حال دانشگاه هایمان می کردیم.
خبر را که خواندم پیش خودم فکر کردم، وای بر ما، این جایی که در آن درس می خوانیم و یا می دهیم ، گویا دانشگاه نیست، فقط یک اسم یدک می کشد. پس واقعا دانشگاه چیست؟
دلم برای خودمان می سوزد.

همین!

(*) این خبر اعلام رسمی دبیر کل یونسکو در ایران است .مرجعش هم اطلس جهانی رتبه بندی دانشگاه های دنیا .”

راهی که در پيش است: وب 2.0 نسل بعدی نرم‌افزار

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

مقاله‌ی جالبی از Tim O’Reilly در مورد نسل بعدی نرم‌افزارها مطالعه کردم که ضمن آوردن آدرس آن، خلاصه‌ای از آن را نيز در زير آورده‌ام.

وی در مقاله خود آورده که سعی کرديم ابتدا با مثال تفاوت وب 1.0 و وب 2.0 را حس کنیم:

Web 1.0 Web 2.0
DoubleClick Google AdSense
Ofoto Flickr
Akamai BitTorrent
mp3.com Napster
Britannica Online Wikipedia
personal websites blogging
evite upcoming.org and EVDB
domain name speculation search engine optimization
page views cost per click
screen scraping web services
publishing participation
content management systems wikis
directories (taxonomy) tagging (“folksonomy”)
stickiness syndication

در ادامه سعی کرده است با استفاده از تجارب مؤفق، به بیان ويژگی‌های وب 2.0 بپردازد:

1- وب به عنوان يک پلتفرم
نرم‌افزار به عنوان يک سرويس در وب مورد استفاده قرار خواهد گرفت بر خلاف کامپیوترهای دسکتاپ (مانند گوگل)

2- استفاده از خرد جمعی
اطلاعات جمعی از افراد متعدد به جای تعداد قلیلی از متخصصان (استفاده از خیل عظیمی از بازنگرها در انجمنهای شرکت آمازون برای بازنگری کتابها)
3- داده به عنوان “Intel Inside” بعدی
مالکیت بانکهای داده خاص مانند بانک اطلاعات محصول شرکت آمازون)
4- پایان چرخه ارائه نسخه نرم‌افزار
فرکانس بالای ارائه نسخه جدید نرم‌افزار (شرکت فليکر هر يک و نیم ساعت، يک نسخه جدید ارائه می‌دهد)
5-مدلهای برنامه‌نويسی سبک وزن
محيطهای ساده توليد که به راحتی امکان بازبه‌کارگیری را برای مشتریان فراهم می‌کند.
6-نرم‌افزار بالاتر از سطح یک وسیله جانبی
بسیاری از وسایل جانبی از طریق وب با هم کار می‌کنند (مانند iTunes و iPod)
7-تجارب کاربری غنی و توانا
واسط کاربری پويا که فاصله بین استفاده کنندگان وب و دسکتاپ را کاهش می‌دهند.

آدرس مقاله:

What Is Web 2.0
Design Patterns and Business Models for the Next Generation of Software

مهندسی نرم‏افزار: گذشته، حال و آینده

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

گریدی بوچداشتم مصاحبه با گریدی بوچ(Grady Booch)را می‏خواندم. مصاحبه‌کننده سئوالات جالبی پرسیده بود و از این رو کمک می‌کرد تا با دیدگاه این صاحب‌نظر دنیای مهندسی نرم‌افزار بیشتر آشنا شوم.
مدلسازی یکپارچه سیستم (سخت‌افزار و نرم‌افزار)(Unified System Modeling)، پارادایم آینده زبانهای برنامه‌نویسی، تبدیل تجریدهای سطح بالا به مدلهای سطح پايين‌تر، نقدهای وارد به بازبه‌کارگيری، خلاصه تجربه وی در انتخاب موضوعات مهم پروژه نرم‌افزاری، آينده UML، بهترین تجارب در نوآوری حوزه مهندسی نرم‌افزار، اکسیر حیات فرآیند تولید نرم‏افزار(Holy Grail Software Process)، توصيه وی به دست‌اندرکاران صنعت نرم‌افزار از مهم‌ترين سئوالات بود.

ضمن اینکه به شما توصیه می‌کنم، حتماً مصاحبه این صاحب‌نظر بزرگ را مطالعه کنید، توصیه وی به دست‌اندرکاران صنعت نرم‌افزار را در ادامه آورده‌ام.

Frontier Journal: What’s your career advice for people who work in software industry؟
Grady Booch: Being a software developer is both a privilege and a responsibility. In this field, there are so many places to grow and contribute. Learn by studying the work of others; follow your passion. Most of all, be sure you have fun in the process.

آشفتگی دنیای تکنولوژی

  • یوسف مهرداد بی‌بالان

همیشه تغییرات تکنولوژی، آن هم با این سرعت، کمی ! آشفتگی ایجاد می‌کند به خصوص وقتی در جایگاهی هستید که یاتصمیم‌سازی می‌کنید و یا تصمیم‌گیری. وجود frameworkها برای ایجاد لایه‌ای از تجرید روی تکنولوژی است که شما با آن کار می‌کنید. مثلاً در پلتفرمهای مایکروسافتی، دات نت، لایه‌ای است روی خیلی‌ از تکنولوژی‌های مایکروسافتکه شما با به‌کارگیری آنبه سطح تجرید بیشتری نسبت به محیط اجرای نرم‌افزار دست پیدا خواهید کرد و از این رو تغییرات محیطی کمتر روی نرم‌افزار شما تأثیر خواهند داشت. اما نکته این است که اگر خود این تجریدها، محل تغییر باشند، چه خواهد شد.

تردید من از آینده است و نه حال. تردید من از بعد پیشبرد محصول استو نه پروژه. از موقعی که مقاله زیر را مطالعه کرده و با مهدی صحبت کرده‌ام، دغدغه‌ام، دوچندان شده است.

Should you skip .NET 2.0 altogether?

منتظر نظراتتان هستم.

برای خروج از جستجو کلید ESC را بفشارید